چهارشنبه, ۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۳

آداب خرید از چین

kharid-chin

آداب خرید از چین

خرید کردن علاوه بر رفع نیازهای انسان گاهی به تفریح نیز تبدیل می شود و البته این تفریح و سرگرمی ضروری در اغلب موارد نیاز به تخصص و آگاهی نیز دارد خصوصا اگر شما در خارج از کشور قصد خرید کردن داشته باشید.

 

گاهی اوقات ما گمان می کنیم تخفیف گرفتن و چانه زدن مختص خودمان است اما تردید نکنید که این امر خصوصیتی است جهانی و در برخی مناطق دنیا ده ها برابر بیشتر از کشور ما بروز می کند. در این شماره قصد داریم کشتی گرفتن با اژدها یا همان خرید کردن در بازارهای چینی را به شما آموزش دهیم. مواد لازم برای این امر: ۱) اعصاب پولادین ۲) زمان کافی حداقل ۲۰ دقیقه برای خرید جزئی ترین مورد مثل خودکار یا جوراب ۳) یک مقدار پول چینی ۴) یک فروشنده چینی با حداقل ابعاد

قبل از خرید این تذکر را جدی بگیرید؛ اول اینکه شما در چین مثلا در شهر پکن هستید و وارد خیابان ابریشم (Silk Street) می شوید به قصد خرید یا قدم زدن در بازارهای آن، خونتان پای خودتان است اگر قیمت چیزی را بپرسید و بخواهید بروید! اگر پرسیدید چاره ای نیست باید آن جنس را بخرید و دوم آنکه هیچ جنسی را به قیمت بیشتر از ۱۰ درصد قیمت بیان شده توسط فروشنده نخرید. حالا فرض کنید شما در شهر پکن در یکی از مراکز خرید خیابان ابریشم هستید و از چیزی خوشتان می آید و در مغازه تنها یک فروشنده خانم ۱۵ تا ۱۷ ساله ایستاده و فکر می کنید این شخص نمی تواند سر شما کلاه بگذارد، آخر بچه است. خوب این اولین اشتباه شما است چون او یک زن ۳۵ ساله است تردید نکنید چینی ها کلا نژاد زرد خیلی Baby Face هستند.

حالا شمای از همه جا بی خبر همین جوری از سر کنجکاوی قیمت یک (فرض کنید) تی شرت را که در ایران بین ۲۰ تا ۳۰ هزار تومان است (معادل ۶۰ تا ۱۰۰ یوآن چین) را سوال می کنید.

شما: قیمت این تی شرت چقدر است؟

(How much is this)

فروشنده: این قیمتش هزار یوآن است.

در این لحظه شما منصرف شده و می خواهید به راه خود ادامه دهید که ناگهان فروشنده روی گردن شما می پرد دست شما را می کشد و …

فروشنده: فقط برای تو ۵۰۰ یوآن (۵۰۰ Only for you)

شما هم سعی می کنید به اعصابتان مسلط باشید و خودتان را نجات دهید و می گویید:

نه مرسی گرونه (No thx، it’s expensive)

در این لحظه ناگهان ماشین حسابی در دست شما ظاهر می شود و در حالی که گوشه پیراهنتان ۴۰ سانت از شما فاصله گرفته و در دست فروشنده محترم است.

فروشنده: قیمت تو چنده؟ (What’s your price?)

حالا این جمله هزار بار تکرار می شود تا شما دست به دکمه های ماشین حساب ببرید و با اکراه رقم ۲۰ را می زنید، در این لحظه چشمان فروشنده از یک خط به یک بادام درشت تبدیل می شود و شما در حالی که زبان کوچک فروشنده را به صورت واضح مشاهده می کنید و حتی با نگاهی عمیق تر می توانید معده او را هم آندوسکوپی چشمی بفرمایید، با این جمله مواجه می شوید فروشنده: با من شوخی می کنی

you’re kiding

می خوای من رو بکشی

You want kill me

و باز دوباره

فروشنده: You want kill me

و باز هم

فروشنده: You’re kidding

دچار عذاب وجدان شدید می شوید و از سر اجبار در حالتی مظلوم می گویید: آخرین قیمت رو بگو (What’s your last price)

فروشنده در حالتی که دوباره به همان حالت مظلوم و مهربان قبل بازگشته با خونسردی تمام ماشین حساب را از دست شما می گیرد یک رقم ۲۰۰ را می زند و دوباره ماشین حساب را به دست شما می دهد در این قسمت آدم های ناشی قیمت او را به ۱۰۰ کاهش داده و خلاصه ۱۱۰ می خرند آدم هایی که حرف ما را جدی گرفتند و کمی محتاط ترند، دوباره ۲۵ را پیشنهاد می کنند. در این قسمت شوکه نشوید چون همه جملات قبلی شامل You want kill me، You’re kidding و غیره را بلندتر، رساتر و با تکرار بالاتر می شنوید و شما از خرید منصرف می شوید که دوباره فروشنده با حرکتی شبیه به جکی چان روی گردن شماست تا پیراهنتان دست فروشنده مغازه کناری و کفشتان در حلق فروشنده مغازه روبه رو است، شما تسلیم می شوید به ۳۰ ولی خبر ندارید که برگشته اید همان خانه اول. خب چاره ای نیست ۳۵ را هم پیشنهاد می دهید. در این حالت ناگهان معجزه می شود و شما که در هوا معلق هستید و هرازچند گاهی فقط انگشت کوچک پای چپتان روی زمین می رسد به ناگهان صاف می شوید و با چهره خندان و مهربان فروشنده مواجه می شوید که می گوید: اگر ۳ تا بخری همان ۳۰ یوآن می دهیم شما هم هول می شوید و برای فرار از دست آنها ۳ تا می خرید. شب که برمی گردید توی هتل می بینید هم سفرهای شما همین تی شرت را خریده اند، نهایتا ۱۵ یوآن در این لحظه توصیه اکید می شود که بدهید یکی از خودتان عکس بگیرد، چون قیافه شما خیلی دیدنی است.

موضوع : خواندنی و دیدنی ها

هنوز نظری نوشته نشده است.

پاسخ